Η υψηλή πίεση αποτέλεσε ένα από τα βασικά στοιχεία της αγωνιστικής παρουσίας της ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ στη νίκη επί της Ομόνοιας Αραδίππου, ωστόσο εξίσου ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα μας διαχειρίστηκε τις στιγμές που δεν μπορούσε να ανακτήσει άμεσα την κατοχή.
Το ποδόσφαιρο της συνεχούς πίεσης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια ομάδα πρέπει να διατηρεί την αμυντική της γραμμή ψηλά σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Αντίθετα, απαιτεί την ικανότητα προσαρμογής ανάλογα με την εξέλιξη κάθε φάσης. Στο παιχνίδι με την Ομόνοια Αραδίππου υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι φιλοξενούμενοι κατάφερναν να ξεπεράσουν την αρχική πίεση της ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ.
Σε αυτές τις στιγμές, η ομάδα μας υποχωρούσε σε χαμηλότερα μέτρα, επιχειρώντας να περιορίσει τους διαθέσιμους χώρους και να οργανώσει εκ νέου την αμυντική της λειτουργία. Αυτή η εναλλαγή αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για μια ομάδα που θέλει να εφαρμόσει επιθετικό ποδόσφαιρο χωρίς να χάνει την ισορροπία της. Η ΑΝΟΡΘΩΣΗ κατάφερε να περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τη δημιουργία επικίνδυνων καταστάσεων από τους φιλοξενούμενους, οι οποίοι είχαν λιγοστές ουσιαστικές ευκαιρίες.
Μία από αυτές προέκυψε στο δεύτερο ημίχρονο, με το σουτ του Χάβελκα, σε φάση που συνδέθηκε με την πίεση που άσκησε η Ομόνοια Αραδίππου. Το μηδέν παθητικό ασφαλώς αποτελεί θετικό στοιχείο, όμως μεγαλύτερη σημασία έχει να αποκτήσει η ομάδα την ικανότητα να αναγνωρίζει πότε πρέπει να πιέσει και πότε είναι προτιμότερο να προστατεύσει τους χώρους. Ο Μπάρακ Ιτζχάκι έχει μπροστά του τη διαδικασία δημιουργίας μιας ομάδας που θα γνωρίζει να λειτουργεί αποτελεσματικά και στις δύο καταστάσεις.
Γιατί η επιτυχία μιας επιθετικής φιλοσοφίας δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο ψηλά πιέζεις, αλλά και από το πόσο σωστά αντιδράς όταν ο αντίπαλος καταφέρει να ξεφύγει από την πίεσή σου.
