Ιδιαίτερα απαιτητικός εμφανίστηκε ο Μπάρακ Ιτζχάκι αναφορικά με την πειθαρχία και την προσπάθεια που απαιτεί από τους ποδοσφαιριστές του, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ισραηλινό Ynet τον Σεπτέμβριο του 2024.
Ο Ισραηλινός τεχνικός παραδέχθηκε ότι κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας δεν αξιοποίησε πάντοτε το ταλέντο του στον μέγιστο βαθμό, κάτι που πλέον δεν θέλει να επιτρέπει στους παίκτες του.
«Ως ποδοσφαιριστής αισθανόμουν υπερβολικά άνετα με το ταλέντο μου. Επέτρεπα στον εαυτό μου να προπονείται στο 60% των δυνατοτήτων του, επειδή θεωρούσα ότι αρκούσε να πάρω την μπάλα μέσα στην περιοχή και να κάνω τη σωστή ενέργεια», παραδέχθηκε.
Όπως εξήγησε, η νοοτροπία του άλλαξε μετά από δύο σοβαρούς τραυματισμούς στους χιαστούς.
«Τώρα, ως προπονητής, δεν θέλω οι ποδοσφαιριστές μου να κάνουν τα ίδια λάθη που έκανα εγώ. Γι’ αυτό βρίσκομαι συνεχώς από πάνω τους. Αν δω έναν παίκτη να αισθάνεται έστω και λίγο υπερβολικά άνετα, θα τα ακούσει για τα καλά, ανεξάρτητα από το ποιος είναι».
Ο Ιτζχάκι έφερε ως παράδειγμα τις πρώτες αποφάσεις του στην Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ, όταν δεν δίστασε να αφήσει στον πάγκο ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, προτιμώντας εκείνους που έδειχναν μεγαλύτερη προσπάθεια στις προπονήσεις.
«Στα πρώτα μου παιχνίδια άφησα στον πάγκο τους Μάιρον Τζορτζ και Φρεντ Φράιντεϊ. Αντίθετα, ο Νεχοράι Νταμπούς, που δούλευε πολύ σκληρά στις προπονήσεις, πήρε θέση στην αρχική ενδεκάδα».
Το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο:
«Για μένα δεν υπάρχουν ονόματα. Το μοναδικό που με ενδιαφέρει είναι το καλό της ομάδας».
